W poniedziałek 5 października 2026 roku, na Cmentarzu Wojennym w Dukli, pod Pomnikiem 2. Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady Spadochronowej w Nowosielcach oraz na cmentarzu komunalnym w Zarszynie, odbyły się uroczystości upamiętniające 82. rocznicę bitwy karpacko-dukielskiej.
Podniosłą oprawę obchodów przygotowali druhowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Rymanowie (uczniowie klas mundurowych Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Rymanowie) pod okiem druha Kazimierza Cetnarskiego. Rymanowscy Sokoli dowodzeni przez druha Szymona Staronia pełnili warty honorowe wraz z żołnierzami słowackimi, wystawili poczet sztandarowy. Lena Fydryk odśpiewała pieśń „Spij kolego”, a na trąbce akompaniował Jan Stelmach. Na werblu melodię tremolo grał Dawid Stabryła. Druhowie z Rymanowa uczestniczyli również w ceremonii składania zniczy, wieńców i wiązanek kwiatów. Wiązankę kwiatów na Cmentarzu Wojennym w Dukli złożyła też delegacja ZSP w Rymanowie (dyrektor Beata Suwała- Szczechowska i Artur Sołtysik).
Fot. B. Rajchel
Operacja karpacko-dukielska (znana też jako operacja dukielsko-preszowska) to jedna z najkrwawszych górskich bitew II wojny światowej, trwająca od 8 września do 30 listopada 1944 roku. Celem bitwy było przełamanie niemieckiej obrony w Karpatach, zdobycie Przełęczy Dukielskiej i udzielenie szybkiej pomocy trwającemu Słowackiemu Powstaniu Narodowemu. Po stronie atakującej walczyły wojska 38. Armii 1. Frontu Ukraińskiego wraz z 1. Czechosłowackim Korpusem Armijnym, naprzeciw którym stały niemieckie oddziały z Grupy Armii Gotharda Heinriciego. Walki obejmowały teren dzisiejszego Pogórza i Beskidu Niskiego (w okolicach Dukli, Krosna) oraz północnej Słowacji (w tym słynną Dolinę Śmierci koło Svidníka). Operacja zakończyła się wynikiem nierozstrzygniętym – wojska radziecko-czechosłowackie zdobyły pasmo przygraniczne i przeszły w granice Słowacji, jednak nie zdążyły z pomocą na czas i powstanie zostało stłumione. Zmagania kosztowały życie dziesiątek tysięcy żołnierzy (szacunki mówią o ponad 120 tys. strat po stronie radzieckiej i ok. 6,5 tys. po stronie czechosłowackiej oraz ok. 70 tys. po stronie niemiecko-węgierskiej)
